Pamiętam wszystkich, którzy odeszli...

- No dalej, powiedz co o mnie  myślisz! – lodowaty głos Draco Malfoy’a przeszył ciszę na wskroś. Kolejna kłótnia, kolejny cios.  Dźwięk pięści uderzającej o ścianę salonu. Chwila ciszy, skołatane serca i spokojne oddechy. Zbyt spokojne.

Wrogowie, którzy się nienawidzili. Wykorzystywali każdy moment , aby upokorzyć siebie nawzajem. Podniesiona głowa oraz pewność w oczach. I brak umiejętności przełknięcia swojej dumy.  Duma, która ich zgubiła.

- Co ja o tobie myślę? – czekoladowe oczy przepełnione bólem wpatrywały się w oddalony punkt za oknem – Nie pamiętam naszego pierwszego spotkania po wojnie. Jedynie pustka. Jesteś dla mnie wszystkim i nikim. Kocham i nienawidzę cię jednocześnie. 

Po kilku latach ich drogi się zeszły. Dwa Światy stworzyły jedność. Jedność, która nie miała prawa powstać i istnieć. Najlepszy błąd ich życia.

Nigdy nie wierzyli, że po wojnie będą szczęśliwi. On był pewien swojej przyszłości w Azkabanie, a ona przy boku Ron’a  Weasley’a, którego kochała, ale jedynie jak brata. 

Blondyn wpatrywał się w dziewczynę, stojącą w drzwiach mieszkania. Zamierzała odejść. Zostawić go ze złudną nadzieją, że to tylko kolejny koszmar. Koszmar, z którego się nie obudzi. 

- Jeśli chcesz odejść, to możesz…  – cichy szept dotarł do uszu Hermiony – …ale ja i tak cię nie zapomnę. Pamiętam wszystkich, którzy odeszli… 

^^^

No hej, hej ;D napisałam pierwsze Droubble. xDD jestem z niego dość zadowolona i mam nadzieję, że wam się spodoba ;3. Na niedzielę planuję dodać miniaturkę Say Something. Proszę o komentarze ( bardzo mnie motywują c;)